Column in ‘De Telegraaf’ van dinsdag 12 September 2017

kringen

| Rob | Hoogland

Vrijwel elke stad heeft zo’n winkel. Zo eentje, bedoel ik, waar iedereen die op zoek is naar oplossingen voor problemen van elektronische aard, hoe ingewikkeld ook, na afloop gelukzalig glimlachend weer naar buiten loopt.

In Amsterdam heb je Aurora.

Of je nu op zoek bent naar een adapter voor een in Noord-Oost-Tadzjiskistan aangeschafte ladyshaver van het merk Kapotjeplov, of naar een plug-in voor een oplaadbare Umsalabumsa-laserpen uit 1957 die je ooit in het Chileense deel van Patagonië hebt geruild voor een halve fles tequila, de uitkomst is altijd dezelfde: de medewerker denkt anderhalve seconde na, steekt dan superieur grijnzend zijn wijsvinger omhoog en loopt vervolgens linea recta naar een van de 63.897.587 laatjes die hem in de winkel ter beschikking staan, waaruit hij het benodigde attribuut opvist.

„Alstublieft, meneer.”

En verdomd: het werkt altijd.

Waarom vertel ik dit? Omdat ik daartoe getriggerd werd door de aankondiging van de eerste aflevering voor het nieuwe seizoen van Haagse lobby, de WNL-serie waarin Rick Nieman op zoek gaat naar ’de verborgen belangen’ achter politieke kwesties, die morgenavond wordt uitgezonden (21.20 uur, NPO 2). In deze eerste aflevering, zo las ik, komt Nieman tot de ontdekking dat het gloeilampverbod dat ons in 2009 werd opgelegd totaal onnodig was en het resultaat van een gênant staaltje handjeklap tussen Philips en Greenpeace. Elsevier-medewerker Syp Wynia, die de reportage begeleidde, spreekt zelfs van ’een grote zwendel’.

Boris van der Ham, toen nog Kamerlid namens D66, was erbij betrokken, net als Mariko Peters, destijds volksvertegenwoordigster voor GroenLinks. Zij drukten het verbod erdoorheen, milieuminister Jacqueline Cramer – ooit werkzaam voor Philips! – werkte eraan mee en Boris van der Ham zegt nu dat hij zich bij nader inzien voor het karretje voelt gespannen van Greenpeace en Philips, dat per se de spaarlamp wilde introduceren maar nota bene nog steeds gloeilampen voor de Aziatische en Afrikaanse markt produceert.

En wat blijkt nu?

Die spaarlamp is giftig en nog slechter voor het milieu dan de gloeilamp.

Waarmee ik weer bij Aurora uitkom, waar mannen van de praktijk werken.

„Zeg het maar, meneer”, zei een van de medewerkers toen ik mij in 2009 bij zijn winkel meldde.

„Doe mij maar een stuk of twintig spaarlampen”, zei ik. „Je bent een plichtsgetrouw burger of je bent het niet.”

„Ik verkoop ze natuurlijk graag, meneer”, zei de medewerker. „Maar wat wordt het volk hier toch belazerd. Die spaarlamp is helemaal niet milieuvriendelijker. Er zit hartstikke giftig kwik in. Wij zullen er dan ook alles aan doen om de gloeilamp zo lang mogelijk te verkopen.”

En zo geschiedde.

Kijk, deze affaire zou nu wél een parlementaire enquete waard zijn.

Tip: roep die Aurora-verkoper als getuige-deskundige op.

En vraag hem dan meteen hoe we met die windmolens, elektrische auto’s en zonnepanelen worden geflikt.

foto 1:  kh1234567890
foto 2: mokums.nl